The New World Order Against Venezuela

One of the things that really grinds my gears is when nationalists refuse to support other nationalists because another movement might fall on a different part of the political spectrum in regards to economics or some social policy. The global alliance against internationalism encompasses a wide variety of religious traditions, ethnicities, and cultural values. If Orthodox Russia, Shia Iran, Secular Syria, and atheistic China can work together in an economic, military, and political bloc against Zionism and the forces of the New World Order, all nationalists should find ways to put aside these tangential differences and stand united against the forces of neo-colonial global capitalism.

The Venezuelan Revolution has been a target of America since it began. Back when Chavez was in power, the USA actually funded groups to hold a coup. That temporarily worked. The USA has attempted to destroy Venezuela and its Socialist Revolution just as it has tried in Cuba for decades. The United States government is neither Left Wing nor Right Wing; It is globalist. The capitalists of New York funded the Bolsheviks in Russia with millions of dollars and endless sympathetic press because behind their facade of having an ideology, Jewish oligarchs and their gentile collaborators always choose globalism over the supposed tenets of their outward philosophies.

"Liberator of Libya, He will be remembered as a great fight, a revolutionary and martyr." -Hugo Chavez on the death of Colonel Gaddafi

“Liberator of Libya, He will be remembered as a great fight, a revolutionary and martyr.” -Hugo Chavez on the death of Colonel Gaddafi

Just like they have in the past, the allegiance of the Western oligarchs depends purely on which government, movement, or regime will best suit the process of breaking down national, ethnic, and religious Identity. The US will support supposed “Fascists” in Ukraine if they are fighting on behalf of Jewish oligarchs and NATO and then turn around to support radical Left Wing groups in Russia, all with the intent of promoting disunity in nations and opening them up to the power and influence of the globalist agenda.

The United States abandoned pro-White South Africa and Rhodesia after it became politically expedient and then also worked to undermine and overthrow the Socialist Castro Revolution in Cuba, all because these governments–regardless of their political alignment or views on economics–resisted the call of uncontrolled capitalism and control by multinational organizations and Jewish bankers.

In the eyes of the elites, any nation that desires to fight for its own self interest must be crushed. From Saddam in Iraq to Colonel Gaddafi in Libya and the constant drum beats of war towards Iran, national sovereignty has been the enemy of Zionist controlled United States and thus any country the United States is against, more often than not; is an ally in our greater struggle.

Venezuela is left-wing and socialist, but they are anti-globalist. Hugo Chavez and I likely would have angrily debated until Judgment Day if we had ever met in person on issues of faith, ethnic identity, and economics. But we would have found common ground when it comes to opposition to globalism and American imperialism. American imperialism has never been about advancing the cause of the American people, but instead only using our blood and money to advance the globalist cause.

As Chavez pointed out “The grand destroyer of the world, and the greatest threat … is represented by U.S. imperialism.” This should not be understood as the actions of Americans, instead our treasonous government who spend decades controlling and manipulating the governments and economies of Latin America, against the best interests of our people and theirs.

Chavez understood that American imperialism was actually Jewish imperialism. In a Christmas address in 2005 he stated “The descendants of those who crucified Christ… have taken ownership of the riches of the world, a minority has taken ownership of the gold of the world, the silver, the minerals, water, the good lands, petrol, well, the riches, and they have concentrated the riches in a small number of hands.”

Chavez also had extensive relationships with Hezbollah in Lebanon, entered into economic agreements with Iran, and actually used his police to search Jewish synagogues and schools multiple times for anti-revolutionary activity. Chavez allowed state-run newsstands to sell copies of  The Protocols of the Elders of Zion and a Jewish journalist complained in 2010 when the Chavez campaign exposed the Jewish ancestry of his opponent and made it a campaign issue, reported that Venezuela had “officially sanctioned anti-Semitism.”

In Venezuela,

a Jewish legislator was publicly attacked by the President of the Chamber of the State of Miranda (a member of Chavez’s inner circle) with the claim that Jews had killed Jesus Christ and thus deserved to be slaughtered by Hitler. Shortly after that, the monthly newsletter for Docencia Participativa, a government-affiliated educational institute, began publishing cartoons with grotesquely stereotypical caricatures of Jews, most of them charging the world Jewish community with an agenda of global domination.”

The left-wing socialists of Latin America understand better than the American public that the governments of the West are controlled by Jewish bankers and Jewish oligarchs. One must not confuse anti-American comments and sentiments to be against the American people. Instead, they are against the rulers of America who push an imperialistic agenda on every nation on the planet.

The Jews use the American people to further their agenda, and Latin American nationalists rightly oppose this Jewish-backed intrusion into the governments and economies of their region. While neither Chavez nor his Latin American allies are National Socialists like Hezbollah in Lebanon or the Ba’athists in Syria are, nor do they ascribe to the tenets of the Iranian Islamic Revolution, both sides were able to look beyond political ideology and religion to form alliances against the globalist hydra that was threatening both regions.

Hugo Chavez’s Socialist Revolution in Venezuela put the needs of his people first. As America and other nations told them to privatize their economy in order to give multinational corporations access to a new market, Chavez responded “Privatization is a neoliberal and imperialist plan. Health can’t be privatized because it is a fundamental human right, nor can education, water, electricity and other public services. They can’t be surrendered to private capital that denies the people from their rights.”

His view was one in which the government had a duty to protect the people from all enemies, foreign and domestic. Under Chavez’s leadership, healthcare increased, literacy increased, poverty decreased, and spending on infrastructure went up. The profits from Venezuela’s oil didn’t get sent to stockholders in corporations or to the pockets of globalists, it went to lift up the Venezuelan people and rebuild the nation.

Hugo Chavez with former Iranian leader Mahmoud Ahmadinejad

Hugo Chavez with former Iranian leader Mahmoud Ahmadinejad

Chavez also worked while in office to bring together an economic and political union of Latin American countries to promote self-sufficiency and alliances to stand up against Western imperialism. This process sought to unite the various nationalist movements into a force that could better defend the economic and political interests of the region.

Many of the Chavez Revolution are policies that American White nationalists would support. Chavez declared in 2007 that “We will no longer have to go to Washington nor to the IMF nor to the World Bank, not to anyone,” when he took his nation out of the World Bank and the International Monetary Fund. For the Chavez Revolution to truly be nationalist, removing globalist bankers from having influence in the nation had to be one of the first priorities of the Revolution.

Left wing anti-globalists are our allies, not our enemies. Globalism is a threat to all of us. If a left wing solution works for a certain ethnic community or culture, we should allow them the ability to practice that as long as it stays within their borders. With globalism, we all lose the ability to manage our own affairs as our people see fit. The Chavez Revolution opened the door for other left wing nationalist leaders like Rafael Correa in Ecuador, Evo Morales in Bolivia, and Daniel Ortega in Nicaragua to promote unity among their nations, provide a better standard of living for the poor, take industry and natural resources from multinational corporations through nationalization, and stand against American imperialism.

Chavez however, like any leader; was far from perfect. Corruption allowed a large amount of oil revenues to get placed in bureaucrats’ pockets, instead of going to develop the nation and help the poor. Also as a Christian, I look poorly on Chavez’s relationship with Christianity that many times was confrontational. I however think it is more important to see his as a force standing against the Western governments who had meddled in the region, overthrown countless governments and looted and plundered the region for the gain of the Jewish elites and their Gentile lap-dogs.

Chavez’s constant talk of “democracy” is a headache for myself, but the Latin American version of “democracy” is simply allowing the people to control their destiny, not foreign interests. Also Chavez’s denunciations of “fascism” should be understood in the same way Eastern Europeans use the phrase, not as a term against the ideology of fascism but the intrusion of Western imperialism into their lands.

Due to Hugo Chavez’s opposition to multinational corporations and international banks, the System worked to punish him and Venezuela. When Bloomberg says things like “his term in office coincided with a boom in commodity prices and the presence of an international financial system flush with cash and willing to lend to countries like Venezuela” and then denounce him for refusing to sell his nation and people into endless debt slavery, I see that as an important, but painful, decision a nationalist leader must make. How does one set the price of the autonomy and future of one’s people?

The current political and economic situation in Venezuela is one that is quickly unraveling. This unraveling in Venezuela began when Chavez died, leaving a power vacuum and the face of the Revolution in memory, not in real life politics. The opposition backed by the West was quick to act. Not only did the revolution pretty much die with its leader, but Venezuela has been among the hardest hit nations by the plummeting oil prices.

Neo-liberal economists are crowing about the current chaos in Venezuela as proof that socialism is doomed. Every nation which depended heavily on oil revenues is in crisis at the moment, regardless of its prevailing economic principles. If anything, the fact that the loss of state oil revenues is hitting the people so acutely demonstrates that the socialist economy was indeed investing the lion’s share of its natural resource wealth in the people this whole time. It should come as no surprise to our readers that Venezuela’s not coping as well with the oil crisis as Norway or Russia, but the nationalists have my sympathy rather than my scorn as they struggle to diversify their economy.


President Obama declared Venezuela a “threat to United States security” and as a “threat” to our foreign policy. Opposition groups have received sums of money from the West to support their efforts to overthrow the legacy of the Chavez Revolution. The Independent reported how “In 2002, then President Hugo Chavez was briefly ousted in a coup by opponents supported by the US. Washington continued to funnel hundreds of thousands of dollars to his critics.”

This Washington money has been used to prop up opposition groups and to attempt to take down Chavez and now his successor, President Nicolas Maduro.

To anyone who might say that Chavez and his Revolution is not on the side of nationalists I would simply ask that if the Washington cabal is anti-nationalist, why are they spending so much time, media coverage, and effort to oust the Chavez Revolution? The globalists want to destroy any government, any regime, and any movement that might speak for their people instead of bowing to the interests of the internationalists. What is happening now in Venezuela which is described by the current President as a Washington backed “coup attempt” is just another attempted “color revolution” as happened in the Middle East and Eastern Europe in the past decade.

Venezuela Analysis reporter James Petras pointed out that,

Obama’s charge that Venezuela represents a threat to US foreign policy is an accusation directed at all governments who have freely chosen to abandon US-centered organizations and who reject US hegemony. In other words, what arouses Obama’s ire and motivates his aggressive threats toward Venezuela is Caracas’s political leadership in challenging US imperialist foreign policy. Venezuela does not have military bases in the rest of Latin America nor has it invaded, occupied or sponsored military coups in other Latin American countries – as Obama and his predecessors have done. Venezuela condemned the US invasion of Haiti, the US-supported military coups in Honduras (2009), Venezuela (2002, 2014, 2015), Bolivia (2008) and Ecuador (2010). Clearly, Obama’s ‘emergency’ decree and sanctions against Venezuela are directed at maintaining unchallenged US imperial supremacy in Latin America and degrading Venezuela’s independent, democratic foreign policy.”

The National Interest, a foreign policy think tank and publication created by the Jewish “godfather of neo-conservatism” Irving Kristol wrote that “the United States should unabashedly and unapologetically stand with the democratic opposition” and to “stand with those who will help bring Venezuela back from the abyss.” The Jews in Washington and on both the Establishment Left and Right are calling for the fall of the Chavez Revolution and to give unlimited support to the “democratic opposition.” When the Jews are calling for the destruction of a nation, that should be a red flag for any nationalist that an ally is in trouble. Just as the Jews behind the Wall Street Journal are calling for the “West to stand with us in solidarity for the cause of Russian democracy,” every nationalist nation is under attack, its time to close ranks and stand together, not be divided by small differences.

Don’t fall for the line of our government being against socialism or the radical left, the USA’s Venezuela policy is a purposeful CIA and globalist plot against a country that has revolved against the policies of the New World Order. leftist or not, they deserve our support more than these opposition figures who want to “open up Venezuela” which is code word for allowing pillaging by multinational corporations and banks to loot the resources and the people and then turning that nation into a globalist stronghold, thereby weakening other nationalist movements in Latin America as well.

Every nation that falls to the globalists becomes another staging ground for these forces to then use against neighboring countries. If the battle of the 21st century is nationalism vs globalism, I will proudly stand beside a non-White and even leftist nationalists over a soi distant “nationalist” who supports the globalist hegemony and agenda.


Andrea Ostrov Letania

Brothers and Sisters..

There is a strange puritanism at the core of Libertarianism. Some of its biggest adherents are actually uptight and sober men & women who aren’t given to self-indulgence and wild hedonism. Indeed, they seem more enthralled with the Stick aspect than the Carrot aspect of Libertarianism. They figure that vice and self-indulgence will be balanced out by the hard lessons of experience.

So, Libertarianism is paradoxical in championing total freedom and total pleasure in the conviction that those who indulge in such excesses will get a good spanking from reality and be sobered into responsibility. Young people have shown support for Ron Paul as a champion of fun and pleasure, but Paul’s defense of Libertarianism has always been more about the stick that controls the penchant for fun and pleasure. Personally, he hasn’t been a self-indulgent reveler in drugs and sex.

So, why does he champion the freedom to indulge in such things? Because he feels that total freedom will correct and balance itself out AS LONG AS the government doesn’t step in to bail out the crazy loons.

In this sense, the Rightist Libertarians or Stick-Libertarians are more responsible and consistent than Leftist Libertarians or Carrot-Libertarians. The former values the Stick aspect of Libertarianism. It champions individual freedom to indulge in all sorts of behavior on the premise that individuals will be sobered into sanity when excess leads to loss and pain.

In contrast, Leftist Libertarians want to have the cake and eat it too. They demand the freedom of excessive indulgence — the carrots of life — , but they don’t think individuals should ever be held accountable or shoulder the burden for the problems they cause. This Woodstock Libertarianism or Carrot-Libertarianism[of Bernie Sanders supporters who demand that Society pay for everything they indulge in and fix the problems that they cause] says individuals have the right to wallow in pleasure and excess, but if things go wrong as the result of such trashy behavior, it is up to Society and Government to repair things, clean up the mess, and fix problems. So, let people use all kinds of drugs and then have the government offer treatment. Let hippies mess up Woodstock and then have OTHER people clean up the mess. Let young women have wild sex, get pregnant, and then demand government to pay for their welfare and well-being. Let black kids sing rap, run around crazy, and act like louts… but have government fix the mess of urban degeneracy.

Needless to say, Stick-Libertarianism, with roots in hard Cowboy ethos, makes more sense than Carrot-Libertarianism. It’s like the ants vs grasshoppers. But even Stick-Libertarianism fails to understand that certain addictions rob people of their freedom and power of reason. Once people become addicted to something like meth or gambling, they cannot control themselves even when they know it is destroying them. Humans are rational beings but also sensual beings, and certain vices are so pleasurable and addictive than once people revel in them, many individuals cannot wrest themselves from the addiction.

Libertarians make such a big fuss about individuality and reason, but what good is reason when so many people are turned into sensual addicts to wanton pleasure that make them surrender the power of reason? Reason is about restraint and critique. How can reason prevail among some people who are prone to addiction to wanton pleasure that tells them to ABANDON EVERYTHING FOR MAMMON?

Andrea Ostrov Letania

Brothers and Sisters.

If a Jew asks you, “Are you an anti-Semite?”, answer that you are a JOWERITE who believes in JOWERISM.

Jower = Jewish Power.

We believe that Jewish Power or Jower exists and exerts great influence on the world to the detriment of gentiles, especially Arabs and Whites.

We must be Jowerists or Jowerites. Jower means Jewish power. Ism means belief. So, Jowerism means the conscious awareness of Jewish power.


ps mike

If only the masses had bought gold or silver instead of trusting their government currency. That’s really your only protection against a socialist thug like Chavez.

Νέα Παγκόσμια Τάξη εναντίον Βενεζουέλας « ΕΛΛΑΣ-ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΣ's Blog

[…] Η παγκόσμια συμμαχία κατά τουδιεθνισμού περιλαμβάνει μια ευρεία ποικιλία θρησκευτικών παραδόσεων, εθνοτήτων και πολιτιστικών αξιών. Αν η Ορθόδοξη Ρωσία, το Σιιτικό Ιράν, η κοσμική Συρία, και η αθεϊστική Κίνα μπορούν να συνεργαστούν σε ένα οικονομικό, στρατιωτικό και πολιτικό μπλοκ ενάντια στον Σιωνισμό και τις δυνάμεις της Νέας Παγκόσμιας Τάξης, όλοι οι εθνικιστές θα πρέπει να βρουν τρόπους για να βάλουν στην άκρη τις διαφορές και να σταθούν ενωμένοι ενάντια στις δυνάμεις του νεο-αποικιακού παγκόσμιου καπιταλισμού. Η Επανάσταση της Βενεζουέλας υπήρξε στόχος της Αμερικής, από τότε που ξεκίνησε. Προηγουμένως, όταν οΤσάβες ήταν στην εξουσία, οι ΗΠΑ στην πραγματικότητα χρηματοδοτούσαν ομάδες για να γίνει πραξικόπημα. Αυτό προσωρινά δούλεψε. Οι ΗΠΑ προσπάθησαν να καταστρέψουν τη Βενεζουέλα και την Σοσιαλιστική Επανάστασή της, όπως ακριβώς έχουν δοκιμάσει να το κάνουν στην Κούβα εδώ και δεκαετίες. Η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών δεν είναι ούτε Αριστερή, ούτε Δεξιά. Είναι Παγκοσμιοποιητική (globalist). Οι καπιταλιστές της Νέας Υόρκης χρηματοδότησαν τους Μπολσεβίκουςστη Ρωσία με εκατομμύρια δολάρια και ατελείωτα φιλικά δημοσιεύματα στον Τύπο γιατί πίσω από μία φαινομενική ιδεολογία, οι Εβραίοι ολιγάρχες και οι «εθνικοί» συνεργάτες τους επιλέγουν πάντα την παγκοσμιοποίηση πάνω από τα υποτιθέμενα δόγματά τους και τις παρουσιαζόμενες φιλοσοφίες τους. «Ελευθερωτής της Λιβύης, Θα μείνει στην ιστορία ως ένας μεγάλος μαχητής, ένας επαναστάτης και ένας μάρτυρας». – Hugo Τσάβες για το θάνατο του συνταγματάρχη Καντάφι. Όπως ακριβώς και στο παρελθόν, η αφοσίωση των Δυτικών ολιγαρχών εξαρτάται καθαρά από ποια κυβέρνηση, κίνηση, ή καθεστώς θα ταιριάξει καλύτερα στη διαδικασία διάλυσης της εθνικής, εθνοτικής και θρησκευτικής ταυτότητας. Οι ΗΠΑ θα υποστηρίξουν τους υποτιθέμενους «φασίστες» στηνΟυκρανία αν αγωνίζονται για λογαριασμό των Εβραίων ολιγαρχών και του ΝΑΤΟ και στη συνέχεια το θα το γυρίσουν από την άλλη για να υποστηρίξουν ριζοσπαστικές ομάδες της Αριστεράς στη Ρωσία, και όλα αυτά με την πρόθεση να προωθήσουν τον διχασμό στα έθνη και να τα ‘ανοίξουν’ προς την εξουσία και την επιρροή τηςglobalist ατζέντας τους. Οι Ηνωμένες Πολιτείες εγκατέλειψαν την φιλο-Λευκή ΝότιαΑφρική και τηνΡοδεσία, αφού αυτό κατέστη πολιτικά σκόπιμο, αλλά επίσης εργάστηκαν στη συνέχεια για να υπονομεύσουν και να ανατρέψουν την Σοσιαλιστική Επανάσταση του Κάστρο στηνΚούβα, όλα αυτά επειδή αυτές οι κυβερνήσεις, ανεξάρτητα αν ευθυγραμμίζονται οι απόψεις τους στην πολιτική ή την οικονομία – αντιστάθηκαν στο κάλεσμα για ανεξέλεγκτο καπιταλισμό και έλεγχο (των χωρών τους) από πολυεθνικούς οργανισμούς και Εβραίους τραπεζίτες. Στα μάτια των ελίτ, κάθε έθνος που θέλει να αγωνιστεί για τον δικό του συμφέρον πρέπει να συνθλιβεί. Από τον Σαντάμ στο Ιράκ μέχρι τον συνταγματάρχη Καντάφι στη Λιβύη και τα τύμπανα του πολέμου να χτυπάνε συνεχώς απέναντι στο Ιράν, η εθνική κυριαρχία ήταν ο εχθρός των ελεγχόμενων από τους Σιωνιστές Ηνωμένων Πολιτειών και ως εκ τούτου οποιαδήποτε χώρα με την οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι εναντίον, τις περισσότερες φορές, είναι σύμμαχος στον δικό μας μεγαλύτερο αγώνα. Η Βενεζουέλα είναι αριστερή και σοσιαλιστική , αλλά είναι αντι-παγκοσμιοποιητική. Αν συναντιόμουν ποτέ με τον Ούγκο Τσάβες και μιλούσαμε για θέματα πίστης, εθνικής ταυτότητας, και οικονομίας θα είχαμε πιθανότατα άγριες συζητήσεις. Αλλά θα βρίσκαμε κοινό έδαφος, στην αντίθεσή μας στην παγκοσμιοποίηση και τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό. Ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός δεν ήταν ποτέ υπέρ των συμφερόντων του αμερικανικού λαού, αλλά ήθελε μόνο να χρησιμοποιήσει το αίμα μας και τα χρήματά μας για προωθήσει τα συμφέροντας της παγκοσμιοποίησης. Όπως ο Τσάβες τόνισε «Ο μεγάλος καταστροφέας του κόσμου, και η μεγαλύτερη απειλή … εκπροσωπείται από τον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ». Αυτό δεν θα πρέπει να εκληφθεί ως ενέργειες του αμερικάνικου λαού, αλλά της προδοτικής του κυβέρνησης που εδώ και δεκαετίες ελέγχει και χειραγωγεί τις κυβερνήσεις και τις οικονομίες της Λατινικής Αμερικής, ενάντια στα συμφέροντα του λαού μας και των λαών της Λατινικής Αμερικής. Ο Τσάβες κατανόησε ότι ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός ήταν πραγματικά εβραϊκός ιμπεριαλισμός. Σε ένα διάγγελμά του τα Χριστούγεννα το 2005 δήλωσε «Οι απόγονοι εκείνων που σταύρωσαν τον Χριστό … έχουν γίνει κύριοι του πλούτου του κόσμου, μια μειοψηφία έχει γίνει κύριος του χρυσού του κόσμου, του ασημιού, των ορυκτού πλούτου, του νερού, των πλούσιων εδαφών, της βενζίνης, του πλούτου και έχει συγκεντρώσει τα πλούτη σε ένα μικρό αριθμό χεριών». Ο Τσάβες είχε επίσης εκτεταμένες σχέσεις με την Χεζμπολάχ στον Λίβανο, είχε προχωρήσει σε οικονομικές συμφωνίες με το Ιράν, και στην πραγματικότητα χρησιμοποιούσε την αστυνομία του για να ψάξει εβραϊκές συναγωγές και σχολεία πολλές φορές για αντι-επαναστατικές δραστηριότητες. Ο Τσάβες επέτρεπε σε κρατικά κιόσκια να πουλάνε αντίγραφα των Πρωτοκόλλων των Σοφών της Σιών και ένας Εβραίος δημοσιογράφος παραπονέθηκε το 2010, όταν η εκστρατεία του Τσάβες εξέθετε την εβραϊκή καταγωγή του πολιτικού του αντιπάλου και το είχε κάνει θέμα της εκστρατείας του, ανέφερε ότι η Βενεζουέλα είχε «επίσημα επικυρώσει τον Αντισημιτισμό». Στη Βενεζουέλα, «ένας Εβραίος βουλευτής δέχτηκε επίθεση δημοσίως από τον πρόεδρο του Γραφείου της Πολιτείας Μιράντα (μέλος του στενού κύκλου του Τσάβες), με τον ισχυρισμό ότι οι Εβραίοι είχαν σκοτώσει τον Ιησού Χριστό και έτσι τους άξιζε να σφαχτούν από τον Χίτλερ. Λίγο μετά από αυτό, το μηνιαίο ενημερωτικό δελτίο για Docencia Participativa, εκπαιδευτικό ινστιτούτο που συνδέεται με την κυβέρνηση, άρχισε να δημοσιεύει γελοιογραφίες με γκροτέσκες στερεοτυπικές καρικατούρες Εβραίων, με τις περισσότεροι από αυτές να κατηγορούν την παγκόσμια εβραϊκή κοινότητα, ότι έχει ατζέντα για παγκόσμια κυριαρχία». Οι αριστεροί σοσιαλιστές της Λατινικής Αμερικής κατανοούν καλύτερα από ό, τι το αμερικανικό κοινό ότι οι κυβερνήσεις της Δύσης ελέγχονται από Εβραίους τραπεζίτες και Εβραίους ολιγάρχες. Δεν πρέπει να συγχέουμε τα αντιαμερικανικά σχόλια και συναισθήματα ότι είναι εις βάρος του αμερικανικού λαού. Αντίθετα, είναι ενάντια στους κυβερνήτες της Αμερικής, που ωθούν μια ιμπεριαλιστική ατζέντα σε κάθε έθνος στον πλανήτη. Οι Εβραίοι χρησιμοποιούν τον αμερικανικό λαό για την προώθηση της ατζέντας τους, και οι εθνικιστές της Λατινικής Αμερικής δικαίως αντιτίθενται σε αυτήν την υποστηριζόμενη από εβραίους εισβολή στις κυβερνήσεις και τις οικονομίες της περιοχής τους. Ενώ ούτε ο Τσάβες, ούτε οι σύμμαχοί του στη Λατινική Αμερική είναι εθνικοσοσιαλιστές, όπως η Χεζμπολάχ στο Λίβανο ή οι Μπααθιστές στη Συρία, ούτε καταλογίζονται στα δόγματα της Ιρανικής Ισλαμικής Επανάστασης, οι δύο πλευρές ήταν σε θέση να κοιτάξουν πέρα από την πολιτική ιδεολογία και τη θρησκεία για να σχηματίσουν συμμαχίες εναντίον της Λερναίας Ύδρας της παγκοσμιοποίησης που απειλούσε και τις δύο περιοχές. Η Σοσιαλιστική Επανάσταση του Ούγκο Τσάβες στη Βενεζουέλα θέτει τις ανάγκες του λαού του πρώτα. Μόλις η Αμερική και άλλες χώρες τους είπαν να ιδιωτικοποιήσουν την οικονομία τους, προκειμένου να έχουν οι πολυεθνικές εταιρείες πρόσβαση σε μια νέα αγορά, ο Τσάβες απάντησε «Η ιδιωτικοποίηση είναι ένα νεοφιλελεύθερο και ιμπεριαλιστικό σχέδιο. Η υγεία δεν μπορεί να ιδιωτικοποιηθεί, επειδή είναι ένα θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα, ούτε μπορεί η εκπαίδευση, ούτε το νερό, το ηλεκτρικό ρεύμα και άλλες δημόσιες υπηρεσίες. Δεν μπορούν να παραδοθούν στο ιδιωτικό κεφάλαιο που αρνείται από τους ανθρώπους τα δικαιώματά τους». Η άποψή του ήταν εκείνη που πρέπει να έχει μια κυβέρνηση που έχει καθήκον να προστατεύει τον λαό της από όλους τους εχθρούς, ξένους και εγχώριους. Υπό την ηγεσία του Τσάβες, η υγειονομική περίθαλψη αυξήθηκε, η παιδεία αυξήθηκε, η φτώχεια μειώθηκε, και οι δαπάνες για υποδομές ανέβηκαν. Τα κέρδη από το πετρέλαιο της Βενεζουέλας δεν αποστέλλονταν σε μετόχους σε εταιρείες ή στις τσέπες των παγκοσμιοποιητών, πήγαιναν για να σηκώσουν το λαό της Βενεζουέλας και για να ανοικοδομήσουν το έθνος. Ο Ούγκο Τσάβες με τον πρώην Ιρανό ηγέτηΜαχμούντ Αχμαντινετζάντ Ο Τσάβες επίσης εργαζόταν, ενώ ήταν πρόεδρος, για να πετύχει μια οικονομική και πολιτική ένωση των χωρών της Λατινικής Αμερικής για να προωθηθεί η αυτάρκεια και οι συμμαχίες προκειμένου να σταθούν ενάντια στον δυτικό ιμπεριαλισμό. Η διαδικασία αυτή απέβλεπε στο να ενώσει τα διάφορα εθνικιστικά κινήματα σε μια δύναμη που θα μπορούσε να υπερασπιστεί καλύτερα τα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα της περιοχής. Πολλές από τις πολιτικές του Τσάβες οι Αμερικάνοι Λευκοί εθνικιστές θα υποστήριζαν. Ο Τσάβες δηλώσει το 2007 : «Δεν θα χρειάζεται πλέον να πάμε στην Ουάσινγκτον, ούτε στο ΔΝΤ, ούτε στην Παγκόσμια Τράπεζα, σε κανέναν», όταν πήρε το έθνος του από την Παγκόσμια Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Για την Επανάσταση του Τσάβες μία από τις πρώτες προτεραιότητες ήταν η αφαίρεση κάθε επίδρασης που έχουν στο έθνος οι παγκοσμιοποιητές τραπεζίτες. Όσοι είναι κατά της παγκοσμιοποίησης είναι οι σύμμαχοί μας, όχι εχθροί μας. Η παγκοσμιοποίηση είναι μια απειλή για όλους μας. Αν μια λύση προερχόμενη από την αριστερά δουλεύει καλά για μια ορισμένη εθνοτική κοινότητα ή πολιτισμό, θα πρέπει να τους δοθεί η δυνατότητα να την προωθήσουν εφ’ όσον παραμένει εντός των συνόρων τους. Με την παγκοσμιοποίηση, όλοι μας χάνουμε την ικανότητα να διαχειριζόμαστε τις δικές μας υποθέσεις. Ο Τσάβες άνοιξε την πόρτα για άλλους εθνικιστές αριστερούς ηγέτες, όπως ο Ραφαέλ Κορέα στον Ισημερινό, ο Έβο Μοράλεςστη Βολιβία, και ο Daniel Ortega στη Νικαράγουα για την προώθηση της ενότητας μεταξύ των εθνών τους, για να παρέχουν ένα καλύτερο βιοτικό επίπεδο για τους φτωχούς, να αφαιρεθεί η βιομηχανία και οι φυσικοί πόροι από πολυεθνικές εταιρείες μέσω εθνικοποίησης, και να σταθούν ενάντια στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό. Ο Τσάβες ωστόσο, όπως και κάθε ηγέτης δεν ήταν τέλειος. Η διαφθορά επέτρεψε ένα μεγάλο ποσό των εσόδων από το πετρέλαιο να πάει στις τσέπες των γραφειοκρατών, αντί να πάει για την ανάπτυξη του έθνους και την βοήθεια στους φτωχούς. Επίσης, ως Χριστιανός, λυπάμαι για τη σχέση του Τσάβες με τον Χριστιανισμό που πολλές φορές ήταν συγκρουσιακή. Πιστεύω πάντως, ότι είναι πιο σημαντικό να τον δούμε ως μια δύναμη που στέκεται ενάντια στις δυτικές κυβερνήσεις που είχαν χώσει την μύτη τους στην περιοχή, ανατρέποντας αμέτρητες κυβερνήσεις και λεηλατώντας την περιοχή για να ωφεληθούν οι Εβραίοι ελίτ και τα «εθνικά» σκυλάκια τους. Οι συνεχείς αναφορές του Τσάβες στη «δημοκρατία»,προσωπικά μου είναι ανυπόφορες, αλλά η «δημοκρατία» για την Λατινική Αμερική σημαίνει να επιτρέπεται ο λαός να ελέγχει τη μοίρα του, και όχι τα ξένα συμφέροντα. Επίσης οι καταγγελίες του «φασισμού» από τον Τσάβες θα πρέπει να κατανοηθούν με τον ίδιο τρόπο που οι ανατολικοευρωπαίοι χρησιμοποιούν τη φράση, όχι ως όρο κατά της ιδεολογίας του φασισμού, αλλά της εισβολής του δυτικού ιμπεριαλισμού στη γη τους. Λόγω της αντίθεσης του Ούγκο Τσάβες στις πολυεθνικές εταιρείες και τις διεθνείς τράπεζες, το σύστημα εργάστηκε στο να τιμωρήσει αυτόν και τη Βενεζουέλα. Όταν το Bloomberg τον κατήγγειλε επειδή αρνήθηκε να ξεπουλήσει το έθνος και το λαό του σε ατελείωτη δουλεία χρέους, το βλέπω αυτό ως μία σημαντική, αλλά επώδυνη, απόφαση που ένας εθνικιστής ηγέτης πρέπει να κάνει. Πώς μπορεί κάποιος να ορίσει την τιμή για την αυτονομία και το μέλλον του λαού του; Η τρέχουσα πολιτική και οικονομική κατάσταση στη Βενεζουέλα είναι αυτή που γρήγορα ξετυλίγεται. Αυτό το ξήλωμα στη Βενεζουέλα άρχισε όταν ο Τσάβες πέθανε, αφήνοντας ένα κενό εξουσίας και την επανάσταση στη μνήμη, όχι στην πραγματική πολιτική ζωή. Η αντιπολίτευση που υποστηρίζεται από τη Δύση έσπευσε να δράσει. Δεν έκανε μόνο η επανάσταση να πεθάνει μαζί με τον ηγέτη της, αλλά η Βενεζουέλα ήταν το έθνος που επλήγη περισσότερο από την κατακόρυφη πτώση των τιμών του πετρελαίου. Οι νεο-φιλελεύθεροι οικονομολόγοι θριαμβολογούν για τον τρέχον χάος στη Βενεζουέλα ως απόδειξη ότι ο σοσιαλισμός είναι καταδικασμένος. Κάθε έθνος που εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τα έσοδα του πετρελαίου είναι σε κρίση αυτή τη στιγμή, ανεξάρτητα από τις επικρατούσες οικονομικές αρχές του. Αν μη τι άλλο, το γεγονός ότι η απώλεια των εσόδων του κρατικού πετρελαίου πλήττει τους λαούς τόσο έντονα αποδεικνύει ότι η σοσιαλιστική οικονομία πράγματι επένδυσε την μερίδα του λέοντος του πλούτου των φυσικών πόρων στο λαό όλο αυτό το διάστημα. Ο Ομπάμα χαρακτήρισε τη Βενεζουέλα «απειλή για την ασφάλεια των Ηνωμένων Πολιτειών» και «απειλή» για την αμερικάνικη εξωτερική πολιτική. Ομάδες της αντιπολίτευσης έχουν λάβει χρηματικά ποσά από τη Δύση για να υποστηρίξουν προσπάθειές για να ανατραπεί η κληρονομιά της Επανάστασης του Τσάβες. ΗIndependent ανέφερε πως «Το 2002, ο τότε Πρόεδρος Ούγκο Τσάβες εκδιώχθηκε για σύντομο χρονικό διάστημα με πραξικόπημα από τους αντιπάλους που υποστηρίζονταν από τις ΗΠΑ. Η Ουάσιγκτον συνέχισε να διοχετεύει εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια στους επικριτές του». Αυτά τα χρήματα από την Ουάσιγκτον έχουν χρησιμοποιηθεί για να στηρίξουν τις ομάδες της αντιπολίτευσης και να προσπαθήσουν να κατεβάσουν τον Τσάβες και τώρα τον διάδοχό του, ΠρόεδροNicolas Maduro. Οι παγκοσμιοποιητές θέλουν να καταστρέψουν κάθε κυβέρνηση, κάθε καθεστώς, και κάθε κίνηση που θα μπορούσε να μιλήσει υπέρ του λαού του, αντί να υποκύπτει στα συμφέροντα των διεθνιστών. Αυτό που συμβαίνει τώρα στη Βενεζουέλα η οποία περιγράφεται από τον σημερινό Πρόεδρο ως «απόπειρα πραξικοπήματος» που υποστηρίζεται από την Ουάσιγκτον, είναι απλά μια άλλη απόπειρα «έγχρωμης επανάστασης», όπως συνέβη στη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Ευρώπη κατά την τελευταία δεκαετία. Ο δημοσιογράφος James Petras(Venezuela Analysis) επεσήμανε ότι, «Η κατηγορία του Ομπάμα ότι η Βενεζουέλα αποτελεί απειλή για την αμερικανική εξωτερική πολιτική είναι μια κατηγορία που απευθύνεται σε όλες τις κυβερνήσεις που έχουν επιλέξει ελεύθερα να εγκαταλείψουν τις οργανώσεις με επίκεντρο τις ΗΠΑ και που απορρίπτουν την ηγεμονία των ΗΠΑ. Με άλλα λόγια, αυτό που προκαλεί την οργή του Ομπάμα και παρακινεί τις επιθετικές απειλές του προς τη Βενεζουέλα είναι που η πολιτική ηγεσία του Καράκας αμφισβητεί την ιμπεριαλιστική εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ. Η Βενεζουέλα δεν έχει στρατιωτικές βάσεις στην υπόλοιπη Λατινική Αμερική ούτε έχει εισβάλει, ή καταλάβει εδάφη ή υποστηρίξει στρατιωτικά πραξικοπήματα σε άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής – όπως ο Ομπάμα και οι προκάτοχοί του έχουν κάνει. Η Βενεζουέλα καταδίκασε την αμερικάνικη εισβολή της Αϊτής, τα υποστηριζόμενα από τις ΗΠΑ στρατιωτικά πραξικοπήματα στην Ονδούρα (2009), την Βενεζουέλα (2002, 2014, 2015), την Βολιβία (2008) και το Εκουαδόρ (2010). Σαφώς, το διάταγμα «έκτακτης ανάγκης» του Ομπάμα και οι κυρώσεις εναντίον της Βενεζουέλας κατευθύνονται στη διατήρηση της αδιαμφισβήτητης αμερικανικής αυτοκρατορικής κυριαρχίας στη Λατινική Αμερική και τον εξευτελισμό της ανεξάρτητης, δημοκρατικής εξωτερικής πολιτικής της Βενεζουέλας». Το ‘National Interest’, ένα thinktank εξωτερικής πολιτικής που δημιουργήθηκε από τον «νονό του νεο-συντηρητισμού» τον εβραϊκής καταγωγής IrvingKristolέγραψε ότι «οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει προκλητικά και χωρίς καμία απολογία να σταθούν με τη δημοκρατική αντιπολίτευση» και να «σταθούν με εκείνους που θα συμβάλουν να επιστρέψει η Βενεζουέλα από την άβυσσο». Οι Εβραίοι στην Ουάσιγκτον και το Σύστημα τόσο στην αριστερά όσο και στην δεξιά ζητούν την πτώση της Επανάστασης του Τσάβες και την παροχή απεριόριστης υποστήριξης στην «δημοκρατική αντιπολίτευση». Η πολιτική των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα είναι μια σκόπιμη συνωμοσία της CIA και των παγκοσμιοποιητών εναντίον μιας χώρας που έχει στραφεί κατά των πολιτικών της Νέας Τάξης Πραγμάτων. Αριστερή ή όχι, αξίζει την υποστήριξή μας περισσότερο από αυτές τις προσωπικότητες της αντιπολίτευσης που θέλουν «η Βενεζουέλα να ανοίξει», λέξη που μεταφράζεται να επιτραπεί η λεηλασία των πόρων και του λαού από τις πολυεθνικές εταιρείες και τις τράπεζες και, στη συνέχεια, να μετατραπεί αυτό το έθνος σε ένα ακόμα προπύργιο της παγκοσμιοποίησης, αποδυναμώνοντας και τα άλλα εθνικιστικά κινήματα στη Λατινική Αμερική. Κάθε έθνος που πέφτει στα χέρια των παγκοσμιοποιητών γίνεται άλλη μία βάση από όπου θα επιτεθούν εναντίον γειτονικών χωρών. Αν η μάχη του 21ου αιώνα είναι εθνικισμός vs παγκοσμιοποίηση, εγώ θα σταθώ περήφανα δίπλα σε μη-λευκούς, ακόμα και αριστερούς εθνικιστές παρά σε ένα αυτοαποκαλούμενο «εθνικιστή» που υποστηρίζει την ηγεμονία και την ατζέντα της παγκοσμιοποίησης. * Ο Matthew Heimbach είναι Αμερικάνος, φιλο-Νότιος, Λευκός αποσχιστής και Χριστιανός Ορθόδοξος (!) στο θρήσκευμα. Tαmedia τον έχουν αποκαλέσει «το νέο πρόσωπο του μίσους», ενώ το Αλ Τζαζίρα τον βάπτισε «μικρό Φύρερ»! Η λέξη «εθνικιστής» για αριστερούς, είναι θεωρώ αδόκιμη. Προφανώς, εννοεί «πατριώτης». Στην Λατινική Αμερική ο πατριωτισμός δεν είναι ενοχοποιημένος από τους αριστερούς. Το αντίθετο μάλιστα. Η εθνική σημαία βρίσκεται σε μεγάλη εκτίμηση και θυμάμαι το πάθος με το οποίο ψέλνουν κάθε φορά τον εθνικό τους ύμνο οι παίκτες των εθνικών ομάδων των χωρών της Νοτίου Αμερικής. Τέλος πάντων, από όσα έχω καταλάβει, καμία σχέση, η εκεί αριστερά, με το επικίνδυνο νεοταξικό ανθελληνικό υποτακτικό εμετικό τσίρκο της αριστεράς στην Ελλάδα. Επίσης, όσον αφορά τις χειραγωγούμενες από τους σιωνιστές ΗΠΑ, ο ιμπεριαλισμός της U.S.A. έχει μακρά ιστορία, και υπήρχε πριν τον Σιωνισμό. Τα θέλει δηλαδή και ο… πισινός της Ουάσινγκτον. Εάν κέρδιζε τον «εμφύλιο» ο Νότος, σαφώς, τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά. Ενδιαφέρον άρθρο: Λατινική Αμερική: Το καταφύγιο για την επιβίωση της Λευκής Φυλής; Και το δεύτερο μέρος. ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή […]


The enemy of your enemy is not always your friend. This article papers over the self-interested actions of their elites that have led Venezuela to this crisis. How could an oil state with enormous revenues become so horrifically bankrupt? How can you call the spending of oil monies to purchase consumer products ‘investing in the people?’ This is sophistry.

Chavez should be judged by the historical record, by the state he left his people in, not by his hollow revolutionary sabre-rattling designed to distract Venezuelans from their abject poverty and misery.

His socialism was a huge failure, and is a terrible example of third positionism. It would appear that this is a troll article – holding up the weakest manifestation of your ideas ostensibly in good faith in order to make it even easier for them to be dismissed.


Chavez didn’t like Jews for the same reason muds don’t like jews. it’s not because he was against them for undermining Venezuela or the West or something. He had no problem being pals with Chomsky or any leftist jew that would praise his government.

He sold out the country to Cuba and let them run things:

He also gave inordinate amounts of Venezuelan money to foreign nations, while neglecting his own people.70 billion dollars went to countries like Cuba, Nicaragua, Bolivia etc…while he let his own people and industries starve.

Lastly, not only did he never stop selling oil to the US, despite all the anti-gringo rhetoric, he hurt the infrastructure so much that Venezuela actually started importing oil from the US


I highly recommend you take this highly uninformed piece down and reconsider your stance. This just looks dumb considering that the current collapse is 100% Chavez’ fault.


“100% Chavez’ fault.”

That’s just simplistic BS. It’s a country of 30 million people, with rich, US-aligned oligarchs, mestizo & native masses, blacks, whites etc. battling for power&influence. Plus the largest oil reserves on the planet..

Besides, they had big/huge economic & trade growth under Chavez.

David Christian

Yes obviously the oligarchs and the USA caused the 700% hyperinflation, right? Did they hack the currency printer?

Fr. John+

I’ll throw this out, FWIW. Part of the disdain most Americans (ie. US Whites) have for: a) solidarity with South American Tinpot dictators, or b) South American nations, at all, is that we feel (and rightly so) that the ‘lesser races’ are NOT ABLE TO RULE THEMSELVES, because non-White.

Add to that, the inherent centuries-old distrust of ANYTHING ‘Catholic’- and add in the spice of the Jesuit ‘Liberation Theology’ perversion of what remains of real Christianity among the peasants and savage indians, (and their melange of pagan shamanism and RC Cultism) and one can almost be excused for desiring to RULE OVER THE ENTIRE SOUTHERN CONTINENT as Absentee Landlords, rather than allowing these ‘children’ to rule themselves.

Now, that the Jews wish to do the same, under the facade of being White Europeans, is a whole ‘nother mess… but there you are.

Just sayin’…


Excellent post. It’s pretty hard to avoid misinformation about Venezuela, like the toilet paper meme : “Look : this country tried to go its own way. Now they don’t even have toilet paper!”. 10 seconds on international news, but it’s enough for dummies to make up their mind that we live in the best possible world, with our available toilet paper.

David Christian

Yes, Venezuela has plenty of food right? The 700% hyperinflation is a myth, huh?

Leave a Reply